Publication / Algemeen recht

Cosmetisch recht?!

Cosmetisch recht?!

18-09-2013

Cosmetische ingrepen en recht hebben beiden een lange geschiedenis. De raakvlakken tussen de twee zijn echter van deze tijd.

Algemeen wordt aangenomen dat cosmetische ingrepen, ook wel aangeduid als plastische chirurgie, hun herkomst vinden in het oude India waar al ruim 2500 jaar geleden neuscorrecties plaatsvonden met gebruik van een voorhoofdflap. De huidige techniek die daarvan afgeleid is wordt nog steeds de 'Indische flap' genoemd. Indien u beseft dat in het oude India het afsnijden van de neus als straf stond op gepleegd overspel kunt u mogelijk een voorzichtige inschatting maken van de behoefte aan neusreconstructies destijds. Het oudst bekende handboek op het gebied van cosmetische chirurgie in de Westerse wereld is het van 1310 daterende handgeschreven Nederlandstalig werk van Jan Yperman getiteld 'Cyrurgie'. De verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog vormde een katalysator voor de ontwikkelingen op het gebied van cosmetische chirurgie. Was cosmetische chirurgie vroeger primair bedoeld voor reconstructie bij ongeval of - indachtig het spreekwoord over wie zijn neus schendt - een letterlijk geschonden aangezicht, thans voert de drang naar vervolmaking van schoonheid of op z'n minst het een handje helpen van moeder natuur op dat gebied veelal de boventoon.

'Wie mooi wil zijn, moet lijden' is in dat verband een gevleugelde uitdrukking. Maar het is nog maar de vraag in hoeverre dat lijden ook door anderen ondervonden moet worden.

Stelt u zich eens voor: een werkneemster laat zich cosmetisch onder handen nemen en ondergaat een tweetal gezichtsbehandelingen zonder dat daartoe een medische noodzaak bestond. Gesteld voor de vraag of de cosmetische ingreep beschouwd moest worden als ‘ziekte’ in de zin van de arbeidswetgeving oordeelde de Rechtbank in Middelburg op 8 juli 2012 [JAR 2012, 217] dat dat niet zonder meer het geval is. De consequentie van het aanmerken van een dergelijke ingreep als ‘ziekte’ is uiteraard dat het loon over de periode van arbeidsongeschiktheid van de werkneemster doorbetaald dient te worden. De Rechtbank oordeelde dat het ondergaan van een electieve (vrijwillig gekozen) cosmetische ingreep in beginsel niet valt aan te merken als ziekte en dat dus de werkgever niet gehouden is het loon door te betalen. Dat geldt voorts in beginsel ook voor de voorziene periode van herstel na de cosmetische ingreep waarover evenmin het loon verschuldigd is. Slechts in geval niet voorziene complicaties bij het herstel optreden, kan weer gesproken worden van een ziekte die niet voor rekening van de werkneemster hoeft te komen en ontstaat de aanspraak op doorbetaling van het loon weer.

Ook buiten het arbeidsrecht doen zich ‘complicaties’ voor bij cosmetische ingrepen. Wat dacht u van het volgende geval? Na het plaatsen van een contactadvertentie in het plaatselijk dagblad ontmoet een kennelijk niet zo schone zesenvijftig jarige vrouw in 2006 een nieuwe minnaar. Zij overtuigt hem ervan dat zij een cosmetische ingreep innig begeert en dat die ingreep haar des te appetijtelijker zal maken. Het snel overrede heerschap schenkt zijn nieuw ontdekte geliefde maar liefst € 42.200,- met als doel de door haar lang gekoesterde cosmetische ingreep te ondergaan. U voelt ‘em aankomen. De dame in kwestie vergokt € 9.500 in een casino, doet haar dochter € 3.000,- cadeau, winkelt en passant voor € 1.100,- in Duitsland en besteedt uiteindelijk ‘slechts’ € 8.500,- aan plastische chirurgie…... De Hoge Raad [NJ 2011, 175] moet eraan te pas komen en oordeelt dat mevrouw zich schuldig heeft gemaakt aan het wederrechtelijk toe-eigenen van gelden die zij onder zich had, het strafbare feit ‘verduistering’ dus, nu de gelden haar ter beschikking werden gesteld met een specifiek doel en zij die voor een ander doel aanwendde. Naast het betalen van schadevergoeding aan de ongetwijfeld minder van haar gecharmeerde heer  in kwestie werd de dame veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden, met een proeftijd van twee jaar, en voorts tot een werkstraf van 120 uur.

Tsja………. soms geldt het moeten lijden voor het mooi zijn (van een ander) wel erg letterlijk!

Algemeen recht Publications

Read more publications